POLITIEKE ERKENNING VOOR DES-SLACHTOFFERS?
Guido Verelst, film- en tv-regisseur, gooide in 2017 hoge ogen met zijn kortfilm Skai Blue.
Nu is er de documentaire Under the Surface, waar hij drie jaar aan werkte. Het hoofdpersonage is Anne, zijn achternicht, die zelf ook een videodagboek bijhield. Anne heeft ASS en is slechtziend , beperkingen die haar parten spelen in het dagelijks leven. Medicatie die haar grootmoeder tijdens de zwangerschap nam, zorgde ervoor dat ze te vroeg geboren werd, namelijk na 6,5 maanden zwangerschap. Ze woog 827 gram. Na twee hersenbloedingen en een lange beademing verliet ze na drie maanden de kraamafdeling.
Het water accepteert me zoals ik ben
Nu is ze 33. Ze tekent, schildert, fietst, heeft een obsessie voor water en zwemt als de beste. Ze houdt haar adem maar liefst 3 minuten en 40 seconden in. Haar grootste wens is om als zeemeermin onderwater te leven. ‘Het leven boven water is voor mij altijd leven op survival modus, altijd proberen te overleven. Onderwater is voor mij gewoon mezelf zijn. Alles loslaten. Gewoon gelukkig zijn. Een superheldin zijn. Het water accepteert me zoals ik ben’, - oppert ze.
Toch is haar streven naar zelfstandigheid geen evidentie. Haar beperkingen zorgen er dan ook voor dat ze soms overvallen wordt door een intens verdriet. Ook haar relatie met haar vriend bezorgt haar kopzorgen. Kan hij zo goed voor haar zorgen als haar ouders? In hoeverre kan ze zonder hen leven. Ook haar ouders stellen zich de vraag hoe het verder met hun dochter moet als zij er niet meer zullen zijn.
Aanvankelijk zou Under the Surface een portret zijn van een jonge autistische vrouw die haar beperkingen compenseert door te ontsnappen in een fantasiewereld. Maar gaandeweg ontdekte de cineast dat er meer aan de hand is : de vroeggeboorte van Anne, slechtziend, autisme kunnen gelinkt worden aan het synthetisch oestrogeen DES, een medicijn dat haar oma - na drie miskramen - net zoals miljoenen andere vrouwen innam om miskramen en vroeggeboortes te voorkomen. Met alle gevolgen van dien.
DES (diëthylstilbestrol) werd in Nederland en België voorgeschreven aan zwangere vrouwen in de periode tussen 1947 en 1977. Ook werd het bij probleemloze zwangerschappen gegeven omdat men ervan uitging dat het een gunstig effect zou hebben op het geboortegewicht en gezondheid van de baby. Miskramen voorkomen deed het niet, maar de gezondheidsproblemen bij de dochters van deze vrouwen bleven niet uit.
Wereldwijd veroorzaakte DES meer dan 10 miljoen slachtoffers
Anne staat echter niet alléén als DES-slachtoffer. Wereldwijd veroorzaakte DES (inmiddels uit de handel) meer dan 10 miljoen slachtoffers. Tot op heden blijven Belgische DES-slachtoffers actie ondernemen voor politieke erkenning.