door André Vansteenbrugge

De lange, hete zomer

door André Vansteenbrugge
27-07-2026

Misschien herinnert u zich nog de film The long, hot summer met Paul Newman, Orson Welles en Joanne Woodward. Of de bewerking voor televisie uit 1985. Zo broeierig als het toen was, is het de voorbije weken ook wel geweest. Veel zon zodat zelfs het gras er gebruind bij ligt. Tijdens de toppen van de hittegolf was slapen niet zo makkelijk en we hebben weken van oversterfte gehad. 

Nu is dat in een land waar meestal Koning Regen aan de macht is, eens een niet altijd onaangename afwisseling. Maar té is te veel. Wij zijn een gematigd volkje en als het wat buiten de grenzen gaat, is men snel ontevreden. Maar wat moeten de mensen in het zuiden dan zeggen? Portugal, Spanje, Frankrijk stonden en staan in brand. Ondanks alle inspanningen slaagt men er niet in het vuur onder controle te houden. Spectaculaire beelden, maar we moeten toch eerst denken aan de ellende voor de mensen die daar wonen. Niet enkel bossen worden aangetast.

Portugal, Spanje, Frankrijk stonden en staan in brand

Dan is het moeilijk te begrijpen dat sommigen (op de asociale media) menen dat er eigenlijk niets aan de hand is. De branden zijn voor 90 % aangestoken, beweren zij. En er zijn branden door mensen vrijwillig in gang gezet, maar een veel kleiner percentage. Waarom wil men dan laten geloven dat het anders is? Omdat men zeker niet wil inzien dat die vernielende branden een gevolg zijn van een klimaatverandering waar wij mensen grotendeels voor verantwoordelijk zijn. Omdat men dat verspillende leven van ons verder wil zetten.

Misschien is er een kans dat door al die verwoesting zal worden nagedacht over onze manier van leven, ons gebrek aan zorg voor de omgeving. Of zal men dat hier pas doen als de vuren de Ardennen of gebieden nog dichterbij bereiken? Misschien gaan we inzien dat het beter is zulke zaken te voorkomen dan met vliegtuigen en honderden brandweerlui de strijd aan te gaan. Of vergeten we ook dit zodra het ergste voorbij is?

Lees meer over
Hoe redden we de begroting?
Het zal niet vanzelf gaan
Op uw gezondheid!

Hoe redden we de begroting?

door André Vansteenbrugge
14-07-2026

De vakantie is voor de meeste mensen al begonnen. Behalve voor de ouderen natuurlijk, want die zitten er het hele jaar in. Hoe dan ook moet de politieke top nu nog keihard werken, want de begroting geraakt niet op orde. De regering moet noodgedwongen op zoek naar extra miljarden en momenteel voelt niemand zich nog veilig.

Omdat wij goed van hart zijn, willen wij toch enkele constructieve voorstellen doen die de zaak een beetje vooruit kunnen helpen. Om te beginnen zullen wij de excellenties zelf wat laten besparen. De dienstvoertuigen van de ministers, staatssecretarissen enz. worden afgeschaft. Voortaan worden de politici die in Brussel moeten zijn opgehaald met busjes zoals schoolleerlingen. Dat zal sommigen wat tijd kosten, maar ze kunnen op hun laptops toch al veel voorbereiden.

Duidelijke afspraken met Rusland zouden er ook kunnen toe leiden dat er in de weekends geen personeel moet betaald worden

Een tweede grote besparing die niet zo moeilijk te realiseren is, vinden we bij de oudere senioren die niet meer thuis kunnen blijven wonen. De bestaande WoonZorgCentra worden geschrapt en vervangen door 2 Zorgreservaten, één dicht bij de kust, een ander ergens in de Kempen. Zo’n schaalvergroting heeft toch altijd voordelen, waarom dus niet in dit domein.

Verder zouden wij de subsidiëring van de erediensten voortaan koppelen aan het aantal leden én activiteiten, zoals bij socioculturele organisaties. Kerkfabrieken e.d.m. worden afgeschaft. De erediensten kunnen zelf ook vrijwillig fuseren en daarvoor een premie krijgen.

Ten slotte zouden wij ook de militaire uitgaven drastisch laten dalen door hier ook meer flexi-jobs in te zetten. Duidelijke afspraken met Rusland zouden er ook kunnen toe leiden dat er in de weekends geen personeel moet betaald worden. Dat zou de Russen ook goed uitkomen, een win-win dus. 

Volgende keer komen we misschien met nog meer besparingen, maar hier krijgt u toch al enkele ideeën. Hebt u zelf ideeën, stuur ze dan maar door!

Noot: Deze bijdrage is een satirisch blogbericht. De voorstellen en standpunten in deze tekst zijn met een knipoog geschreven en niet bedoeld als beleidsvoorstellen.

Lees meer over
Het zal niet vanzelf gaan
Op uw gezondheid!
Vrede is voor softies

Het zal niet vanzelf gaan

door André Vansteenbrugge
22-06-2026

Heel onlangs hoorde ik in een discussie iemand, die zichzelf wel als redelijk progressief beschouwt, zeggen dat ‘we moeten meegaan met onze tijd’. Onmiddellijk stelde ik me vragen bij zijn links en progressief zijn. Als je meegaan met je tijd onvermijdelijk vindt, dan eindigt elke poging om er iets aan te veranderen.

Alles beweegt en verandert, maar we mogen niet geloven dat dat altijd in de goede richting gaat

Deze keer ging het over de toenemende digitalisering, parkeerautomaten waar je niet langer met munten kan betalen. Alweer een vooruitgang die de mensheid stukken gelukkiger maakt toch? Alleen moeten we niet elke verandering als een stap vooruit zien. Alsof de wereld altijd verder in de goede richting evolueert, wat wil zeggen dat morgen beter wordt dan vandaag en overmorgen dan nog beter. Wie al een tijdje op deze bol rondzwerft, weet wel beter. Alles beweegt en verandert, maar we mogen niet geloven dat dat altijd in de goede richting gaat. Het is niet omdat iets technologisch kan, omdat men er zelfs geld mee bespaart (en meestal dus ook werkgelegenheid), dat we het moeten toejuichen.

Het is onze taak als mens, de wereld menselijker te maken

We moeten blijven geloven in de strijd om de wereld beter te maken, rechtvaardiger, met meer kansen voor iedereen. Een andere wereld maken. De Nederlandse dichter Hans Lodeizen schreef (met wel wat andere bedoelingen): ‘o – mijn vriend – deze wereld is niet de echte’. Dat geloof ik vandaag nog altijd. Dat we niet moeten méégaan, maar ons best moeten doen om de dingen anders te sturen, dat het onze taak als mens is, de wereld menselijker te maken. Als de wereld sneller, ingewikkelder, technischer, praktisch wordt, dan moeten we ervoor vechten dat hij menselijker en rechtvaardiger wordt. Doen we dat niet, dan mogen we het woord socialist niet meer gebruiken.

 

Lees meer over
Op uw gezondheid!
Vrede is voor softies
Altijd hetzelfde?

Op uw gezondheid!

door André Vansteenbrugge
28-05-2026

Voelt u zich wat slapjes? Beetje artrose hier en daar, wat minder eetlust, sneller moe? Geen probleem, u bent toch met pensioen en nu mag u langdurig ziek zijn. Wat een opluchting. U zal vast geen controlearts over de vloer krijgen, want u bent niet langer deel van de productieve economie. Als u ook nog spaarzaam omgaat met medicatie, dan mag u nog een tijdje doorgaan. Niet te lang natuurlijk, want straks belandt u in een WZC en dat kost de maatschappij ook al zoveel. Met andere woorden: vergeet niet tijdig de stekker eruit te trekken!

De hardwerkende Vlaming (die zo snel mogelijk met vakantie of op weekend wil) kan niet verdragen dat anderen niets doen

Oh, ben ik grof? Of is een samenleving die intensief jacht wil maken op langdurig zieke mensen grof? Omdat er zeker personen zijn die ‘profiteren’ van onze goede sociale zekerheid, moeten allen die nog zouden kunnen werken, opgejaagd worden. Want, dat weet u ook, dààr zit het extra geld dat we in de begroting tekort hebben. De hardwerkende Vlaming (die zo snel mogelijk met vakantie of op weekend wil) kan niet verdragen dat anderen niets doen. Alleen de gepensioneerden en de echte zieken mogen leven zonder werken.

Daarom wil ik vragen stellen bij de hardnekkigheid waarmee die categorie nu bijna vogelvrij wordt verklaard. Zal men, in de haast misbruiken te ontdekken en af te straffen, ook niet veel mensen treffen die eigenlijk nauwelijks kunnen gaan werken? Is het verantwoord zo’n grote groep te viseren om de profiteurs te pakken? Het zou toch wel jammer zijn als ónze samenleving de weg opgaat van landen die sociale zekerheid volledig in privéhanden leggen. Wat ons van zulke overheden onderscheidt, moet toch zijn dat we in alle omstandigheden de mens positief benaderen. Maar misschien helpt deze jacht wel om de misbruiken en het profitariaat aan de bovenkant buiten schot te houden. Laat ons een gezonde samenleving blijven.

Lees meer over
Vrede is voor softies
Altijd hetzelfde?
Beschaving ...

Vrede is voor softies

door André Vansteenbrugge
21-04-2026

Gelukkig hebben wij met z’n allen de voorbije jaren grote inspanningen geleverd om de CO² wat terug te dringen. Het ging niet altijd gemakkelijk, maar als we als burgers onze duit in het zakje deden, dan konden we toch tevreden zijn. Dan spreken we nog niet over de honderden bomen die overal zijn geplant. Natuurlijk krijgen die pas over zoveel jaar echt rendement, maar… we hebben ze toch geplant. Alles zag er weer wat hoopvoller uit. 

Wij kunnen dan voor onze eigen deur vegen en in het kleine België ons best doen, als een van de groten daar een streep door trekt, is het allemaal voor niets geweest.  

En dan, zomaar uit het niets, ontketenen enkele landen een echte oorlog tegen een ander land dat zogenaamd een bedreiging zou vormen. In enkele weken tijd is er zoveel gebombardeerd, geschoten en vernield, dat het CO²-gehalte zonder twijfel voor maanden of jaren recordcijfers zal laten zien. Daar gaat al onze grote moeite. Wij kunnen dan voor onze eigen deur vegen en in het kleine België ons best doen, als een van de groten daar een streep door trekt, is het allemaal voor niets geweest.  

Dan is het toch verbazend dat we een minister van defensie hebben die in deze omstandigheden loopt te blinken van contentement (oh ja, meestal gebruiken die mannen liever wat Engelse woorden dan ons eigen Nederlands, daarom schuif ik er nu een Frans woord in). Eindelijk krijgt zijn departement meer aanzien. Na al die jaren van suffe en kalme vrede kan hij overal met de breedste glimlach paraderen. Zo blij als iemand die gewonnen heeft bij EuroMillions en een chic grootwarenhuis binnenstapt. Wat een geschenk uit de hemel! Bovendien speelt het hele theater zich ver van hier af en dus moeten we niet al te bang worden. Van een bevoegdheid waar niemand nog over sprak, is hij eindelijk in de spots gekomen. Als we binnenkort merken dat ons pensioen wat vroeger op is, dan weten we tenminste dat andere mensen er gelukkig mee worden gemaakt. Voor een goed doel hebben wij immers alles over.  

Lees meer over
Altijd hetzelfde?
Geen nieuws vandaag
Beschaving ...

Altijd hetzelfde?

door André Vansteenbrugge
03-03-2026

Het is alweer bijna lente. De krokussen hebben hun kopjes al opgestoken en de narcissen en hyacinten laten niet lang op zich wachten. De padden zijn hun jaarlijkse trek begonnen. Ergens weten zij dat ze op tocht moeten gaan om voor kleine padjes te zorgen. Ook al is de tocht gevaarlijk, ze kunnen niet anders dan vertrekken. Weten ze veel dat hun liefdesreis tijdelijk in een koude emmer zal eindigen? Via de oude paddenverhalen hebben zij waarschijnlijk wel geleerd dat dat een deel van het voorspel is.

De machtigen maken het de kleinen en zwakken moeilijk, net als in de mensenmaatschappij

De vogels laten ook van zich horen. Wat is er aangenamer dan ’s morgens wakker te worden met het gefluit, getsjilp en gefladder van die levendige gasten. Jammer genoeg zijn veel van die kleinere vogels wat verdreven door de zwarte exemplaren die niet zo goed zijn in het zingen. De natuur heeft ook daar moeten buigen voor wat wij beschaving noemen. De machtigen maken het de kleinen en zwakken moeilijk, net als in de mensenmaatschappij.

Het kraakt en sleept wat meer, maar ik herhaal: we zijn er nog!

En dan, ja, dan het blije nieuws: we zijn er nog! U die dit leest en ik die dit schrijf, wij hebben de winter nog eens achter ons gelaten en straks kunnen we weer vertellen hoeveel lentes we tellen. Wat hebben we meer nodig? Dit alles nog eens te mogen beleven, het losbarsten van de groei op de velden en in de bomen. Natuurlijk, het loopt allemaal niet meer zo vlot en gemakkelijk. Het kraakt en sleept wat meer, maar ik herhaal: we zijn er nog! Wat er ook in onze weg komt, laten we tenminste hiervan genieten. Elk jaar begint alles opnieuw, onvermijdelijk. Maar het heeft enkel zin, als wij er zelf nog bij zijn. Daarom moeten we zoveel als we kunnen het leven omarmen. Met dit tekstje krijg je van mij alvast een grote knuffel!

Lees meer over
Beschaving ...
Klagen en zagen
Geen nieuws vandaag

Beschaving ...

door André Vansteenbrugge
13-02-2026

We zien het geregeld op de zogenaamde sociale media en af en toe komt het ook elders naar buiten: de leider van het Vrije Westen bewijst elke keer als hij de kans ertoe krijgt, dat de beschaving aan hem is voorbijgegaan. Politieke tegenstanders of journalisten worden afgesnauwd en gekleineerd, zodra ze ook maar iets durven zeggen dat hem niet bevalt. 

Alles om zeker toch geen softie te lijken, want dat is ongeveer het ergste wat iemand kan overkomen

Jammer genoeg wordt dit voorbeeld gemakkelijk door anderen gevolgd. Met het excuus ‘ruwe bolster, blanke pit’ wordt brutaal zijn veel te vaak goedgepraat. Ik loop hier toch ook al meer dan zeventig jaar rond en van die ‘blanke pit’ heb ik nog niet zoveel voorbeelden gezien. Het wordt de kinderen ook aangeleerd. ‘Laat je niet doen’, horen die en naar het voorbeeld van meestal pa (hoewel sommige mama’s er ook wel wat van kunnen) gaan ze gewapend door het leven. Alles om zeker toch geen softie te lijken, want dat is ongeveer het ergste wat iemand kan overkomen.

Nu ben ik ervan overtuigd dat onze wereld er beter zou uitzien als we die assertiviteit die meestal agressiviteit is, wat bedwongen. Het is best mogelijk op een vriendelijke manier van mening te verschillen, aan competitie te doen met een positieve inzet, enz. We kunnen deze wereld toch niet overlaten aan die harde en luide mensen die geen geduld hebben met en geen respect voor anderen. Zelf zijn ze wel door het minste op de tenen getrapt natuurlijk. 

Laat ons dus oefenen in zachtheid

Laat ons dus oefenen in zachtheid. We zijn dat, dankzij onze media, al een tijd niet meer gewend. Maar elke cultuur kent schommelingen en het wordt tijd dat we de harde periode afsluiten. Als socialisten zijn we daar toch in gevormd, niet? We komen op voor onze rechten en willen daar inspanningen voor leveren, maar we geloven ook nog dat, zoals we het horen in de 9de van Beethoven, alle mensen broeders worden. We zijn er nog niet, maar we willen daarnaartoe. 

Lees meer over
Geen nieuws vandaag
Klagen en zagen
Wat willen we overhouden?

Geen nieuws vandaag

door André Vansteenbrugge
05-02-2026

In Gaza is momenteel alles rustig (en doods). De oorlog in Syrië is ook beëindigd, toch? In Venezuela hebben ze de president ontvoerd, maar daar loopt alles toch ook van een leien dakje. Wat Oekraïne betreft, dat houden we af en toe in het nieuws, maar eigenlijk is dat geen oorlog meer, maar een chronisch meningsverschil. Over wat op verscheidene andere plaatsen gebeurt, zwijgen we helemaal. Die liggen meestal wat verder van ons bed.

Over wat op verscheidene andere plaatsen gebeurt, zwijgen we helemaal

Toegegeven, ik stel het hier wat zwart-wit voor, maar toch is het een beetje op deze manier waarop onze media werken. Dat er in het kleine Zingem een 20-tal mensen meer dan 5 miljoen hebben gewonnen of dat een B.V. voor de zoveelste keer voor de rechter moet komen omdat hij problemen heeft in het verkeer, dàt is pas belangrijk. Elke dag kijken duizenden naar de televisie naar het nieuws en elke dag is er wel evenveel tijd voor nieuws. Die tijd moet nu eenmaal gevuld worden en dus hoor je van alles dat je eigenlijk bijna onmiddellijk mag of moet vergeten. De tijd dat men dacht dat televisie de burgers zou opvoeden en wijzer maken is allang voorbij.

De tijd dat men dacht dat televisie de burgers zou opvoeden en wijzer maken is allang voorbij

Elke dag hetzelfde scenario, zoveel mogelijk dezelfde programma’s moeten de kijker een gevoel van rust en onbezorgdheid geven. Ja, er gebeurt wel wat in de wereld, maar eigenlijk is het leven eenvoudig en comfortabel. Vroeger had men de kerk nodig om de mensen zo gedwee te houden, maar die is intussen haar rol kwijtgespeeld. De massamedia presteren beter. We hebben het stuur van ons leven doorgegeven en zijn daar ‘content’ mee. We zijn heel goed aangepast en vermijden conflicten. De vraag is dan of we eigenlijk nog zelf leven, zelf nadenken, zelf beslissen. 

Als we eens 14 dagen al die media stilleggen, ook het internet, dan pas zou het protest losbarsten. Misschien zouden we er dan in slagen een andere leefwereld te maken. Praat er eens over met je buurman of buurvrouw. Stap weer in de werkelijkheid. 

Lees meer over
Klagen en zagen
Wat willen we overhouden?
Begroting in orde?

Klagen en zagen

door André Vansteenbrugge
26-01-2026

Na de gepensioneerden, de hardwerkende Vlamingen en de welstellende klasse zijn nu ook de scholieren ontevreden. Het geeft toch een goed gevoel dat de meeste burgers van dit land toch voor een stuk op dezelfde golflengte zitten. We delen dan ook dezelfde Vlaamse cultuur (hoewel niet iedereen daar hetzelfde onder verstaat). De klaagcultuur.

Het is de schuld van ... de anderen

Inderdaad, ondanks het feit dat we nu meer dan 80 jaar in vrede leven, dat de zware conflicten bijna altijd aan ronde tafels worden opgelost (of deskundig diepgevroren), dat de gemiddelde burger in een noodsituatie binnen de kortste tijd in een ziekenhuis belandt, dat wij allemaal beroep kunnen doen op ons spreekrecht en zo nodig op ons recht tot zwijgen, noem maar op. Ondanks dat alles lijkt het wel of een grote groep mensen zich bijna permanent tekort voelt gedaan. Een tijd geleden was dat de schuld van Vivaldi, nu van Arizona, straks misschien van Titanic. Oh ja, als een volgende regering er anders (knipoog) uitziet, dan krijgt die evengoed de schuld. Hoe dan ook, het is de schuld van … de anderen. 

Natuurlijk is het typisch voor de mens dat hij altijd nieuwe verlangens heeft. Hij wil altijd vooruit (sommigen met een hoofdletter). Waarheen dat moet leiden, is minder duidelijk. Nog meer consumeren? Een reis naar Thailand voor iedereen of haha naar Groenland? Velen willen meer veiligheid, overal zone 30 dus en hier en daar nog een straat waar 50 mag. Anderen willen meer vrijheid, vooral vrijheid om hun ‘goesting’ te doen, vrijheid om hun hond uit te laten zonder leiband, om een straat met ‘Uitgezonderd plaatselijk verkeer’ in te rijden, enz. 

Ik heb wat heimwee naar de hippietijd

Goed, toegegeven, ik overdrijf. Maar toch, toch heb ik wat heimwee naar einde jaren ’60 begin jaren 70, de hippietijd. Als we nu eens ons best zouden doen om de fantasie, de creativiteit en zelfs de losbandigheid van die periode terug te halen? Het leven zou alvast meer kleur hebben. Soms droom ik er nog van. U ook?

P.S. De afbeelding? De gewone zaagvis

Lees meer over
Wat willen we overhouden?
Begroting in orde?
De grootste gemene deler

Wat willen we overhouden?

door André Vansteenbrugge
13-01-2026

Wie eens rondwandelt in de sociale media, leest heel wat berichten over hoe het vroeger was. Schoolfoto’s van 50 jaar oud of minder, een winkel die intussen al lang is afgebroken, een straat die intussen heraangelegd en geasfalteerd is … Alles is goed om zeemzoete herinneringen aan de blijkbaar goede oude tijd boven te halen. Want, laat dat duidelijk zijn: vroeger was alles beter. Enfin, wijzelf in elk geval. 

Maar is het wel nodig dat we in Vlaanderen van alles proberen te bewaren? Erfgoed heet dat. Wie eens in de inventaris van dat Onroerend Erfgoed kijkt, vindt daar heel wat oude en minder oude gebouwen. In elke gemeente moet er wel wat bewaard worden. Omdat het oud is. Of het allemaal wel de moeite van het bewaren waard is, is een andere vraag. Natuurlijk, zeggen de bewaarders. Dat is allemaal door raden en commissies gegaan en die hebben vastgelegd wat van waarde is. Dan toch even vloeken in de kerk: wordt er niet (te) veel bewaard, omdat het nu eenmaal kan? Zitten er tussen al die stukken niet heel wat zaken die zonder spijt aan de tand des tijds mogen worden blootgesteld? Want al dat klasseren kost natuurlijk ook een boel geld en net aan dat laatste hebben we nu tekort.

Wie eens in de inventaris van dat Onroerend Erfgoed kijkt, vindt daar heel wat oude en minder oude gebouwen.

Is die zucht naar het beschermen en bewaren geen vorm van ontsnappen uit de werkelijkheid van het heden? We gaan terug naar een vroeger dat er beter en perfecter uitzag omdat we niet gelukkig zijn met het heden.

Moeten we dan alles weggooien of laten verkrotten? Zeker niet, maar misschien moet de lat wat hoger worden gelegd en moeten we selectiever met dat erfgoed omgaan. Niet alles moet blijven. Als men ziet hoe onzorgvuldig men met onze natuur, zoveel diersoorten, omgaat, dan lijkt de verering van de stenen getuigen, toch een luxe. Die we ons nog moeilijk kunnen permitteren. 

P.S. Wie het hier niet mee eens, mag altijd reageren natuurlijk!

Lees meer over
Begroting in orde?
De grootste gemene deler
Troost
Abonneer op André Vansteenbrugge