Na de gepensioneerden, de hardwerkende Vlamingen en de welstellende klasse zijn nu ook de scholieren ontevreden. Het geeft toch een goed gevoel dat de meeste burgers van dit land toch voor een stuk op dezelfde golflengte zitten. We delen dan ook dezelfde Vlaamse cultuur (hoewel niet iedereen daar hetzelfde onder verstaat). De klaagcultuur.
Het is de schuld van ... de anderen
Inderdaad, ondanks het feit dat we nu meer dan 80 jaar in vrede leven, dat de zware conflicten bijna altijd aan ronde tafels worden opgelost (of deskundig diepgevroren), dat de gemiddelde burger in een noodsituatie binnen de kortste tijd in een ziekenhuis belandt, dat wij allemaal beroep kunnen doen op ons spreekrecht en zo nodig op ons recht tot zwijgen, noem maar op. Ondanks dat alles lijkt het wel of een grote groep mensen zich bijna permanent tekort voelt gedaan. Een tijd geleden was dat de schuld van Vivaldi, nu van Arizona, straks misschien van Titanic. Oh ja, als een volgende regering er anders (knipoog) uitziet, dan krijgt die evengoed de schuld. Hoe dan ook, het is de schuld van … de anderen.
Natuurlijk is het typisch voor de mens dat hij altijd nieuwe verlangens heeft. Hij wil altijd vooruit (sommigen met een hoofdletter). Waarheen dat moet leiden, is minder duidelijk. Nog meer consumeren? Een reis naar Thailand voor iedereen of haha naar Groenland? Velen willen meer veiligheid, overal zone 30 dus en hier en daar nog een straat waar 50 mag. Anderen willen meer vrijheid, vooral vrijheid om hun ‘goesting’ te doen, vrijheid om hun hond uit te laten zonder leiband, om een straat met ‘Uitgezonderd plaatselijk verkeer’ in te rijden, enz.
Ik heb wat heimwee naar de hippietijd
Goed, toegegeven, ik overdrijf. Maar toch, toch heb ik wat heimwee naar einde jaren ’60 begin jaren 70, de hippietijd. Als we nu eens ons best zouden doen om de fantasie, de creativiteit en zelfs de losbandigheid van die periode terug te halen? Het leven zou alvast meer kleur hebben. Soms droom ik er nog van. U ook?
P.S. De afbeelding? De gewone zaagvis