Revalidatie ten tijde van Corona

Revalideren in tijden van corona. Hoe gaat dat precies? Herman, medewerker S-Sport//Recreas, vertelt.

Begin februari onderging ik een zware hartoperatie (Bypass) met 4 overbruggingen. Niet met de moderne techniek (robot) maar omwille van de aard en plaats van de overbruggingen via de oude manier (doorzagen van borstbeen).

De operatie verliep vlot en zoals gepland waardoor ik de intensive Care heb overgeslagen en enkel voor 1 nacht op de recovery-room moest verblijven. ’s Anderendaags kon ik al onmiddellijk een kinesiste verwelkomen aan mijn ziekenhuisbed om te starten met de eerste stappen naar revalidatie toe: wat wandelen en trappen doen waren de eerste oefeningen in een lang proces wat nog moest komen.
 
Na 8 dagen werd ik goed bevonden om naar huis te keren en thuis de kiné verder te zetten onder de deskundige begeleiding van een kinesist aan huis. Uitgebreide oefeningen, massages, opvolging …  alles werd ingepland, ik was op de goede weg.

Maar dan wordt op 13 maart plots de ‘lockdown light’ afgekondigd inzake corona en veranderde ieders leefwereld. De focus van het ziekenhuis werd volledig verlegd naar het bestrijden van Corona. Een onbekende ziekte met een heel zwaar ziektebeeld en zware implicaties voor alle zorgverleners die zich dagdagelijks inzetten voor hun patiënten. Besmetting met Covid-19 diende ten allen tijde vermeden, dus werd alle niet-levensnoodzakelijke zorg teruggedraaid. Ook mijn geplande revalidatie.

Als nieuwe risicopatiënt heb ik, net zoals alle zorgverleners, ervoor gekozen om alle negatieve impulsen om te zetten naar positieve energie. Want opgeven was geen optie, ik ging me niet laten kennen en mijn eigen gezondheid op het spel zetten. Mijn oefeningen die ik had aangeleerd bij de huiskiné heb ik verdergezet en geleidelijk aan uitgebreid.

Het begon met mijn dagelijkse wandelingen van 100 meter op te drijven zodat ik op dit moment al aan een kleine 4 km zit zonder te stoppen en ik heb zelfs het gevoel dat ik op mijn eigen tempo meer zou aankunnen. De hometrainer werd mijn beste vriend en ik begon dagelijks 10 minuten te fietsen aan een tempo van rond de 21 à 22 km/h.

Heb ik dit alle dagen gedaan, ook in het weekend? Neen hoor. Ik had ook dagen dat het wat minder was en dat de goesting ver te zoeken was, vooral omdat je niet verplicht wordt om dit te doen en er niemand is die dit kan controleren. Toch vond of vind ik telkens de motivatie om er terug aan te beginnen. Ik moet toegeven dat hier ook wel de goede zorgen van mijn gezin meespelen in mijn revalidatie. Mijn vrouw en dochter steunen mij in mijn verdere ondernemingen inzake revalidatie en motiveren mij soms als ik geen goesting heb.

Ik sta op dit moment ook nog in contact, hetzij telefonisch, met mijn huiskine die vraagt hoe het gaat met mij en wat ik allemaal al gedaan heb. Ook heb ik zelf contact gehad bij de cardioloog en erop aangedrongen om mij toch een afspraak te geven om te zien via een echo en een fietstest of alles in orde is met mijn hart.  Nadat dit alles in orde bleek te zijn, wist ik dat ik er goed had aan gedaan om zelf mijn revalidatie verder te zetten hier bij mij thuis en niet bij de pakken te blijven zitten.
Intussen kreeg ik het goede nieuws dat de cardio-vasculaire revalidatie opnieuw zou kunnen starten op 4 mei en dat ik dan ook opnieuw mijn job fulltime zal kunnen aanvatten.

Als advies wil ik meegeven dat je zeker niet bij pakken mag blijven zitten, geef niet op en zoek zelf naar oplossingen. Doe je oefeningen zoveel mogelijk zelf bij je thuis en eventueel buiten in de onmiddellijke omgeving van je woning. Probeer jezelf te motiveren en jezelf te verplichten om deze oefeningen te doen, ook al is het een dagje wat minder.  Praat er met je gezin of familie over en zij zullen je zeker ook ondersteunen bij de nodige acties om jouw gezondheid er terug bovenop te helpen.  

En laat nu juist dat laatste toch het belangrijkste zijn in deze coronatijden.

Veel succes en moed aan iedereen.
Herman Hombroek
(Pensioenspecialist S-Plus Limburg)

Herman Hombroek