Herinneringen

Een nieuwe reeks versoepelingen komt er aan en niemand is er rouwig om. We kunnen straks weer uitgebreid familie en vrienden ontvangen en ontmoeten. Het straatbeeld is al enkele weken hersteld. Of verstoord. Het is maar hoe je het bekijkt.

Verre van mij om de harde lockdown te romantiseren. Zeeën van leed, kilo’s aan kommer en bergen van stress. Toch denk ik vaak aan mijn jeugd. Veel van wat we maandenlang meemaakten, roept herinneringen op aan vroeger. De gevolgen van strikte regels en voorschriften katapulteerden me een halve eeuw terug in de tijd.

Een langgerekte flashback van zondagen en vakanties in de zestiger jaren is mijn deel. Buitenlandse reizen waren voor de happy few. Het buitenland, dat was zes kilometer verder. Aan de schreve. Een familiebezoekje in Godewaersvelde of Haezebrouck was een avontuur. Denk megagroot gezin, één kostwinner, Volkswagen Kever. Zelfs een uitstapje naar zee was een reis. Idem een dagje Sluis, waar vader een krachttoer presteerde. We kregen niet één sexshop te zien! We wisten weinig en we misten niets. De waterval van Coo, de zoo van Antwerpen waren zware expedities, ontdekkingsreizen in schoolverband. Tot zover toerisme in onze jeugd. Het buitenland kenden we van landkaarten en televisie. Alles was ver weg, onbereikbaar. Zoals nu. Heel even.

Tot voor enkele weken dwaalden we door lege straten. Amper een auto. Dàt was pas terug naar mijn jeugd. Te voet of op een fiets onbezorgd rondzwerven. Ronde van Frankrijk naspelen. We waren Anquetil, Gimondi of Merckx. Op straat met krijt het asfalt decoreren. Meesterwerken van vergankelijke kunst. In dezelfde straat voetballen en om de vijftien minuten aan de kant staan om een auto door te laten. We waren Van Himst, Cruijff of Pélé. Elkaar op een pleintje achterna zitten, ravotten. Hinkelende meisjes, zwieren met hun hoelahoep of dansen met hun koord. Was je een brave jongen en vroeg je het mooi, dan mocht je al eens meehuppelen. De wijk was ons koninkrijk. We waren prinsessen en prinsen. Heimwee.

Toen we in de strenge lockdown buiten kwamen met de fiets, zocht ik de kinderen die hetzelfde deden als wij vijftig, zestig jaar geleden. Geen gehoelahoep, geen gehinkel. Zonder twijfel werd straf gevoetbald. Op de tablet of de smartphone.

05/05/2020

Herinneringen

Auteur: Bertin Sanders (65 ) gepensioneerd leraar en voormalig journalist.
Als lid van S-Plus Lauwe zal hij wekelijks een blog schrijven over corona op onze website.