Escape from Alcatraz...

De lockdown houdt ons al bijna 3 maand thuis. Geen sjoel- of kaartnamiddagen met ons S-Plussers, geen koffietafel, bingo en viswedstrijd. Geen kleinkindjes om voor te zorgen en ons moeders blijven ook in hun kot.

Wekelijks stellen we een menu op, zodat we onze boodschappen zo efficiënt  mogelijk kunnen doen. We gaan weer meer naar de plaatselijke bakker, beenhouwer en visboer en vermijden de grote magazijnen.  De dagen kabbelen rustig voort terwijl we ons bezig houden in de tuin en met allerlei klusjes die al te lang zijn uitgesteld.  Alles peis en vree, want we mogen toch niet klagen zeker: we hebben een grote tuin waarin we volop van het goede weer kunnen genieten, we hebben eten en drinken, internet, televisie en kunnen ons volop toe spitsen op onze hobby. Ik heb al vele mooie stukken gebreid én afgewerkt. Paul heeft al heel veel vislijntjes gemaakt. Als hij alle dagen zou kunnen gaan vissen, zijn ze op het einde van het jaar nog niet op. Alles om gelukkig te zijn, maar…

Het begint wat te knagen, alle dagen thuis, alle dagen op mekaars lip, alle dagen iets uitvinden om ons toch ook nog wat nuttig bezig te houden. En dan komt het nieuws dat recreatief vissen met twee personen is toegestaan. Heel vroeg in de morgen belt de vriend van Paul of hij het nieuws ook heeft gehoord en wanneer ze kunnen gaan vissen.  Paul vraagt me wanneer dat zou ‘mogen’. Komaan zeg, alsof ik hem dat zou verbieden! De afspraak is snel vastgelegd en woensdag om half negen trekken ze erop uit. Om half acht zit Paul al klaar, zo blij als een kind dat naar de kermis mag. Stiekem hoop ik dat zijn vriend er snel is, dat ik het kot voor mij alleen heb. Ik geniet van mijn dag en hoop dat Paul geniet van het vissen. Tegen zes uur zal hij thuis zijn. Ik maak het mij gemakkelijk voor het eten: frieten, kotelet met pickelsaus.

Om half zes neem ik mij, naar goede gewoonte, een aperitiefje. Ik geniet ervan op mijn terras. Het wordt zes uur, half zeven, kwart voor zeven en alleen aperitieven is niet meer zo leuk. Ik hoop dat hij snel thuiskomt. Om zeven uur komen ze aan: genoten van hun dag, goed gevist maar dat verkeer hé : ’s morgens accidenten op de  E17 en ’s avonds ook file. Ben blij dat ik thuis ben zegt hij ( en ik ook denk ik stillekes).

Escape from Alcatraz was efkes fijn, maar nu zijn we blij om weer in onze bubbel te zijn!

2/06/2020

Escape from Alcatraz

Auteur: Nadine De Schutter (63) directielid Bond Moyson Oost Vlaanderen op SWT en penningmeester S-Plus Lede.