In duo op zoek naar een job

‘DUO for a JOB’ linkt werkzoekende jongeren met een migratieachtergrond aan 50-plussers. Zij kunnen als vrijwilliger hun ervaring inzetten om deze jongeren te helpen in hun zoektocht naar werk. Lovenswaardig initiatief vonden we bij S-Plus. We gingen daarom praten met Carlos, verantwoordelijke voor DUO for a JOB in de vestiging in Antwerpen en 2 overtuigde vrijwilligers, Toon en Joëlle.

Wat is DUO for a JOB precies?

Carlos: “DUO for a JOB is een vzw die 6 jaar geleden begon met het koppelen van werkzoekende jongeren met een migratieachtergrond aan 50-plussers die vrijwillig die jongeren willen begeleiden bij de zoektocht naar werk. Concreet spreken ze 6 maanden lang wekelijks af. De bedoeling is dat de jongeren zelfredzaam worden in de zoektocht naar werk. We kunnen mooie resultaten voorleggen. We zijn ondertussen met meer dan 940 mentoren en zo hebben we al meer dan 2400 jongeren kunnen begeleiden. Gemiddeld 3 op 4 vindt binnen die 6 maanden een job, een stageplaats of een beroepsopleiding. De mentoren starten in 9 op de 10 gevallen opnieuw na een 1ste begeleiding.”

Was dit initiatief nodig in België?

Carlos: “In België is er een grote kloof tussen autochtone en allochtone jongeren in de zoektocht naar werk. We scoren heel slecht in vergelijking met andere EU landen. Daar willen we verandering in brengen. De mentoren hebben bakken beroeps-, maar ook levenservaring die ze graag willen doorgeven. Na de lovende resultaten in Brussel hebben we de kans gekregen om te starten in Antwerpen en Luik in 2017, in Oost-Vlaanderen in 2018 en in Parijs in 2019. Dit jaar zullen we ook in Mechelen kunnen starten.”

Hoe zijn jullie er als vrijwilliger ingerold?

Toon: “Ik ben er nu 2 jaar mee bezig, en ben er inderdaad ingerold. Via mijn job was ik al bezig met migratie. Als advocaat was dat mijn hoofdtaak. Ik wou graag mijn werk verderzetten. Nadat ik aangesproken was over een artikel in De Standaard, heb ik me verder geïnformeerd. Ik heb me nog voor het einde van mijn carrière op de lijst gezet om mentor te worden. Ik wist snel dat dit was wat ik wou doen! Het is op mijn lijf geschreven.”

Joëlle: “Ik werd 3 jaar geleden aangesproken door een vriend. Ik was ook meteen verkocht! Ik hou ervan om kennis te maken met mensen uit een andere cultuur. Het is maatschappelijk relevant, want het integreert mensen in de samenleving via een job. Het is een boeiende activiteit om mijn vrije tijd in te vullen. Ik ben meteen begonnen met de opleiding.”

Hoe wordt je mentor? Heb je een bepaalde achtergrond of kennis nodig?

Carlos: “Neen, absoluut niet! De vrijwilligers moeten 50-plus zijn, ervaring hebben die ze kunnen doorgeven en de bereidheid hebben om wekelijks enkele uurtjes met een jongere af te spreken gedurende 6 maanden. Hoe diverser de achtergrond van de vrijwilligers, hoe beter. Op die manier kunnen we nog meer op maat van de jongeren matchen. Daar schuilt het succes van het verhaal.

We zorgen ervoor dat elke mentor ‘klaargestoomd’ wordt via onze vorming. Die duurt 4 dagen, zodat iedereen genoeg bagage heeft om te beginnen. Gedurende die 6 maanden mentorschap worden ze door ons professioneel team omkaderd. Je moet geen ervaring hebben met coaching om in dit project in te stappen.”

Toon: “Ik sluit me daarbij aan. Als migratieadvocaat had ik al wat ‘feeling’. Maar ik had niet zoveel bagage wat solliciteren betreft. Hoe een CV opstellen, een goede motivatiebrief schrijven, daar is veel werk aan om dat correct te krijgen. Dat leer je dan door de omkadering die je hier krijgt. Je kan je kennis hier bijschaven en vorming volgen. Diversiteit bij de mentoren is een verrijking.”

Is het zelf bijleren een meerwaarde voor jullie?

Toon: “Absoluut! Dat is om eerlijk te zijn zelfs de eerste drijfveer geweest. Je wil jezelf nuttig maken, en hier kan dat ten dienste van anderen.”

Carlos: “Dat is een reden waarom we dit doen. Niet enkel voor de jongeren, om hen sterker te maken, maar ook voor de mentoren. Ze hebben veel ervaring, en we willen die blijven inzetten. Het actief ouder worden aanmoedigen. De omkadering is belangrijk, want tijdens die 6 maanden duiken er steeds nieuwe thema’s op. Dat zorgt ervoor dat het traject leerrijk is. Het is een blikverruimende ervaring. Je leert een andere generatie kennen, een andere cultuur en je gaat anders kijken naar migratie en diversiteit.”

Joëlle: “Je leert inderdaad persoonlijk bij door de opleiding. Vaardigheden zoals luisteren, interculturele communicatie, vertrouwen opbouwen en empatisch denken. Het intergenerationele, en langs de andere kant gelijkgezinden leren kennen is boeiend.”

Wat is het profiel van de jongeren?

Carlos: “De jongeren zijn tussen 18 en 33 jaar, met een niet-Europese migratieachtergrond. Dat kan zowel een nieuwkomer zijn, een vluchteling of een gezinshereniger, als een Belg met migratieachtergrond. Ze hebben allemaal een geldige verblijfsvergunning en zijn werkzoekend. Ze hebben het moeilijker op de arbeidsmarkt, hebben een beperkt netwerk en hebben vaak te maken met discriminatie. Velen van hen hebben moeilijker toegang gehad tot onderwijs of als ze in het buitenland hebben gestudeerd geraakt hun diploma moeilijk erkend, of slechts gedeeltelijk. Ze proberen al een tijdje werk te zoeken, maar dat lukt moeilijk alleen. Dan kunnen ze wel een duwtje in de rug gebruiken van iemand met ervaring in de sector.”

Wat zijn jullie mooiste ervaringen?

Toon: “Met een van mijn mentees had ik een speciale ervaring. Hij was een zoon van een geëmigreerde West-Vlaming die opgegroeid is in Venezuela. Via Madrid, waar hij als jurist studeerde, is hij dan teruggekeerd naar België. Hier aangekomen had hij problemen met de erkenning van zijn diploma. Hij had een job als magazijnier, maar wou wel hogerop geraken. Ik heb hem wat meer zelfzekerheid gegeven in het solliciteren. Dat verliep heel vlot, en later is hij aanvaard in een bedrijf in Turnhout.”

Carlos: “De bedoeling is om de jongeren zelfredzamer te krijgen. Wat zijn hun sterktes? Welke job past bij hen? Hoe kunnen ze kansen vinden? Hoe kunnen ze best solliciteren en een netwerk beginnen opbouwen? Vooral dan krijg je de beste resultaten op lange termijn.”

Joëlle: “Ik had redelijk snel een eerste mentee. Ze kwam uit Somalië. Ze volgde nog les in avondonderwijs, maar wilde graag een job om haar studies te betalen. Dat was een zware combinatie. We hebben dan kunnen verkrijgen dat ze erkend werd als student, zodat ze uiteindelijk een boeiende studentenjob heeft gekregen als tolk.

Mijn 2de begeleiding was weer helemaal anders. Een vrouw uit Viëtnam, met een hoog diploma. Ze was getrouwd met een Belg, dus haar Nederlands was al redelijk. Ze is eerst begonnen met vrijwilligerswerk, om haar Nederlands te oefenen. Nadien heeft ze dan een goede job gevonden.

Mijn 3de mentee was uit Turkije. Ze had een bachelor diploma, en wou graag les geven. Dat bleek niet zo evident natuurlijk. Zowel omwille van haar achterstand op vlak van het Nederlands als haar uitgesproken religieuze overtuiging. Maar na een jaar heeft ze toch een job gevonden, een appartement én de liefde van haar leven. Ze werkt wel onder haar niveau, maar ze is goed vertrokken, en dat is uiteindelijk de bedoeling. DUO for a JOB is een duwtje in de rug. Het geeft zelfvertrouwen.”

Zijn er ook valkuilen?

Joëlle: “Als de taal heel gebrekkig is, kan dat wat moeilijker zijn. Alhoewel het een vereiste is dat ze ofwel Nederlands, Frans of Engels kunnen. Als ze niet in orde zijn met OCMW of RVA, is dat moeilijk, omdat je dan eerst moet beginnen om die papieren allemaal in orde te brengen, voordat je kan zoeken naar werk.”

Toon: “Mijn eerste match met een advocate uit Kaboel is uiteindelijk niet doorgegaan, omdat ze liever een vrouw had als begeleider. Dat vond ik spijtig, maar dat zijn dingen waar je rekening mee moet houden. De verhalen lopen niet altijd af met een mentee die een job vindt. Zo begeleidde ik een Congolees die door omstandigheden moest verhuizen naar Brussel, waardoor alle contact verbroken werd. Dat is iets waar je mee moet kunnen omgaan. De ervaring is steeds anders, maar ondertussen ben ik wel weer een nieuw mentorschap bezig.”

Carlos: “Vandaar het belang van de matching. We interviewen de jongeren en de mentoren apart. Met ons team bekijken we wie er best bij elkaar past. Nadien zetten we een ontmoeting op. Als dat niet klikt, dan matchen we opnieuw. Eens ze kiezen voor elkaar, dan start de 6 maanden van het duo pas.”

Zouden jullie andere mensen aanraden om dit te doen?

Toon: “Dat heb ik al gedaan! Ik spreek daar dikwijls over bij kennissen en vrienden. Weinig mensen kennen DUO for a JOB. Als je de resultaten kan voorleggen, is dat de perfecte promotie. Bij DUO for a JOB is het altijd 1 op 1, heel persoonlijk. Dat heeft zijn voordelen. We werken ook aanvullend op het bestaande socioprofessionele aanbod. Er bestaan immers heel wat kansen en diensten die de jongeren zelf nog niet kennen.”

Joëlle: “Ik vind het waardevol zowel op menselijk als op maatschappelijk vlak. Het is niet dat ik mij verveel nu ik niet meer werk, maar het geeft me een nieuwe boost! Het lijkt niet populair dezer dagen, maar we leven nu eenmaal in een multiculturele samenleving. Je kan niet zomaar zeggen ‘Wij willen die mensen niet’. Dat kan niet meer. Integratie is belangrijk. Ik ben blij dat ik daar aan kan meewerken. Bovendien vind ik het persoonlijk belangrijk dat wij die jongeren de kansen geven die wij ooit zelf hebben gekregen. Het is niet enkel in hun voordeel, maar ook in dat van ons! In plaats van te gaan stempelen, gaan ze werken. Ze zijn gelukkiger, en dat maakt iedereen gelukkig.”